اتحادیه اروپا (EU)

اتحادیه اروپا (EU)، سازمان بین المللی متشکل از 27 کشور اروپایی و حاکم بر سیاست های مشترک اقتصادی، اجتماعی و امنیتی. اتحادیه اروپا که در اصل محدود به اروپای غربی بود، در اوایل قرن بیست و یکم توسعه شدیدی را به اروپای مرکزی و شرقی انجام داد.

اتحادیه اروپا EU

اتحادیه اروپا یکی از مجموعه‌ای از تلاش‌ها برای ادغام اروپا پس از جنگ جهانی دوم است. در پایان جنگ، چندین کشور اروپای غربی به دنبال روابط نزدیک‌تر اقتصادی، اجتماعی و سیاسی برای دستیابی به رشد اقتصادی و امنیت نظامی و ترویج آشتی پایدار بین فرانسه و آلمان بودند. به همین منظور، در سال 1951، رهبران شش کشور – بلژیک، فرانسه، ایتالیا، لوکزامبورگ، هلند و آلمان غربی – معاهده پاریس را امضا کردند و بدین ترتیب، پس از اجرایی شدن آن در سال 1952، جامعه زغال سنگ و فولاد اروپا (ECSC) را تأسیس کردند.

اتحادیه اروپا (EU) کیست؟

اتحادیه اروپا (EU) یک اتحاد سیاسی و اقتصادی از 27 کشور است. اتحادیه اروپا ارزش های دموکراتیک را در کشورهای عضو خود ترویج می کند و یکی از قدرتمندترین بلوک های تجاری جهان است. 19 کشور یورو را به عنوان واحد پول رسمی خود به اشتراک می گذارند. با ایران گواه همراه باشید.

اتحادیه اروپا از تمایل به تقویت همکاری اقتصادی و سیاسی در سراسر قاره اروپا در پی جنگ جهانی دوم رشد کرد.

تولید ناخالص داخلی اتحادیه اروپا (GDP) در سال 2021 بالغ بر 14.45 تریلیون دلار بود. این حدود 15.49 تریلیون دلار است. تولید ناخالص داخلی ایالات متحده در همان دوره حدود 23 تریلیون دلار بود.

نکات کلیدی در مورد اتحادیه اروپا

  • اتحادیه اروپا (EU) یک گروه سیاسی و اقتصادی از 27 کشور است که به ارزش‌های دموکراتیک مشترک متعهد هستند.
  • یورو واحد پول رسمی مشترک 19 عضو اتحادیه اروپا است که در مجموع به عنوان منطقه یورو شناخته می شوند.
  • در سال‌های اخیر، اتحادیه اروپا گسترش یافته و بسیاری از کشورهایی را که قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیست بودند، شامل می‌شود.
  • در همه پرسی سال 2016 موسوم به برگزیت، بریتانیا رای به خروج از اتحادیه اروپا داد. رسماً در سال 2020 ترک شد.
تاریخچه سازمان بین المللی ایزو

تاریخ اتحادیه اروپا (EU)

ریشه اتحادیه اروپا در جامعه زغال سنگ و فولاد اروپا است که در سال 1950 تأسیس شد و تنها شش عضو داشت: بلژیک، فرانسه، آلمان، ایتالیا، لوکزامبورگ و هلند. در سال 1957 طبق معاهده رم به جامعه اقتصادی اروپا تبدیل شد و متعاقباً به جامعه اروپایی (EC) تغییر نام داد.

این امر به تعمیق یکپارچگی سیاست های خارجی، امنیتی و امور داخلی کشورهای عضو کمک کرد. اتحادیه اروپا (EU) در همان سال بازار مشترکی را برای ترویج حرکت آزاد کالاها، خدمات، مردم و سرمایه در سراسر مرزهای داخلی خود تأسیس کرد.

اتحادیه-اروپا در ابتدا بر سیاست مشترک کشاورزی و حذف موانع گمرکی متمرکز بود. دانمارک، ایرلند و بریتانیا در سال 1973 در اولین موج توسعه به آن پیوستند. انتخابات مستقیم پارلمان اروپا در سال 1979 آغاز شد.

ایجاد بازار مشترک در اتحادیه اروپا (EU)

در سال 1986، قانون واحد اروپایی، یک برنامه شش ساله را برای ایجاد یک بازار مشترک اروپایی با هماهنگ کردن مقررات ملی آغاز کرد. معاهده ماستریخت در سال 1993 اجرایی شد و اتحادیه اروپا (EU) جایگزین اتحادیه-اروپا شد. یورو به عنوان یک ارز واحد مشترک برای اعضای شرکت کننده اتحادیه اروپا در 1 ژانویه 1999 آغاز به کار کرد. دانمارک و بریتانیا درباره مفاد «انصراف» مذاکره کردند که به کشورها اجازه می‌داد در صورت تمایل ارزهای خود را حفظ کنند.

چندین عضو جدیدتر اتحادیه-اروپا نیز یا هنوز معیارهای پذیرش یورو را برآورده نکرده‌اند یا انتخاب کرده‌اند که از اتحادیه خارج شوند.

بحران بدهی اروپا

در پی بحران مالی جهانی 2007-2008، اتحادیه اروپا و بانک مرکزی اروپا برای مقابله با بدهی های دولتی بالا و رشد کند در ایتالیا، اسپانیا، پرتغال، ایرلند و یونان تلاش کردند.

یونان و ایرلند در سال 2010 کمک های مالی از اتحادیه-اروپا دریافت کردند که مشروط به اجرای اقدامات ریاضتی مالی بود. پرتغال در سال 2011 دنبال شد. دومین کمک مالی یونان در سال 2012 مورد نیاز بود.

بحران پس از اتخاذ مجموعه ای از اقدامات اتحادیه-اروپا و بانک مرکزی اروپا برای حمایت از بدهی های دولتی و بخش بانکی کشورهای آسیب دیده کاهش یافت.

اقدامات بلند مدت

اینها شامل تأسیس مکانیسم ثبات اروپا (ESM) در اکتبر 2012 بود که برای کمک به اعضای اتحادیه اروپا که مشکلات مالی شدیدی از جمله ناتوانی در دسترسی به بازارهای اوراق قرضه را تجربه می کردند، ایجاد شد. ESM جایگزین بک استاپ موقت تسهیلات ثبات مالی اروپا از سال 2010 شد.

بانک مرکزی اروپا در سال‌های 2014، 2016 و 2019 مجموعه‌ای از «عملیات بازپرداخت بلندمدت هدفمند» را برای تأمین مالی با شرایط مطلوب برای مؤسسات مالی اتحادیه اروپا انجام داد.

در سال 2015، اتحادیه-اروپا مفاد قانون ثبات و رشد 2011 را کاهش داد که کشورهای عضو را ملزم می کرد بدهی عمومی زیر 60 درصد تولید ناخالص داخلی و کسری بودجه سالانه دولت را زیر 3 درصد تولید ناخالص داخلی در میان مدت هدف قرار دهند.

در همان سال، یک آژانس جدید اتحادیه-اروپا به نام «هیئت حل و فصل واحد» مسئولیت حل ورشکستگی بانک ها در منطقه یورو را بر عهده گرفت.

اقدام اصلاحی و پیشگیرانه CAPA

مسائل شمال-جنوب اتحادیه-اروپا

در حالی که اقدامات امدادی به این بحران پرداخته است، اما یکی از دلایل اصلی آن را برطرف نکرده است – نابرابری گسترده در ثروت و رشد اقتصادی بین شمال به شدت صنعتی اتحادیه-اروپا و حاشیه جنوبی فقیرتر آن، که کمتر شهری و بیشتر وابسته به کشاورزی است.

از آنجایی که شمال صنعتی و مناطق جنوبی روستایی دارای واحد پولی مشترک هستند، اقتصادهای جنوبی که در حال مبارزه هستند نمی توانند از کاهش ارزش پول برای بهبود رقابت بین المللی خود استفاده کنند. بدون کاهش ارزش پول، صادرکنندگان جنوبی در نهایت برای رقابت با رقبای شمالی خود که از رشد بهره‌وری سریع‌تر سود می‌برند، مبارزه می‌کنند.

چگونه در ایالات متحده کار می کند

در ایالات متحده، پرداخت های انتقال فدرال به رفع نابرابری های اقتصادی مشابه بین مناطق و ایالت ها کمک می کند. ایالت هایی با درآمد متوسط بالاتر تمایل دارند سهم نامتناسب زیادی از درآمد فدرال داشته باشند، در حالی که آن هایی که درآمد کمتری دارند سهم بیشتری از هزینه های فدرال را به خود اختصاص می دهند. در اتحادیه-اروپا، همه‌گیری کووید-19 باعث شد که برخی از آنها آن را «اتحادیه مالی ناقص و شکننده در حال ساخت» نامیده‌اند.

بمب برکسیت

دیوید کامرون، نخست وزیر محافظه کار، پس از رد درخواست های قبلی برای برگزاری همه پرسی مردمی در مورد عضویت بریتانیا در اتحادیه-اروپا، در سال 2013 وعده رای گیری را داد و آن را در سال 2016 برنامه ریزی کرد. این زمان محبوبیت روزافزون برای حزب استقلال بریتانیا بود که مخالف اتحادیه اروپا بود.

پس از عقب افتادن در نظرسنجی های دیرهنگام، گزینه ترک با نزدیک به 52 درصد آرا در 23 ژوئن 2016 برنده شد. کامرون روز بعد استعفا داد. بریتانیا رسماً در 31 ژانویه 2020 اتحادیه اروپا را ترک کرد.

در ژوئیه 2020، گزارش کمیته اطلاعات و امنیت پارلمان بریتانیا به گزارش‌های رسانه‌ای گسترده از تلاش‌های روسیه به نمایندگی از گزینه خروج اشاره کرد و دولت را به دلیل ناتوانی در تحقیق درباره دخالت روسیه در سیاست بریتانیا مقصر دانست.

پرسش های متداول

هدف اتحادیه اروپا چیست؟

اتحادیه اروپا ایجاد شد تا کشورهای اروپایی را برای رفاه اقتصادی، اجتماعی و امنیتی به یکدیگر نزدیکتر کند. این یکی از چندین تلاش پس از جنگ جهانی دوم برای پیوند دادن کشورهای اروپایی در یک موجودیت واحد است.

اتحادیه اروپا در قرن بیست و یکم چگونه تغییر می کند؟

اعضای اصلی اتحادیه اروپا کشورهای اروپای غربی بودند. در قرن بیست و یکم، اتحادیه اروپا عضویت خود را به کشورهای اروپای شرقی که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ظهور کردند، گسترش داد. کشورهای عضو فعلی آن عبارتند از بلغارستان، کرواسی، جمهوری چک، استونی، لتونی، لیتوانی، لهستان، رومانی، اسلواکی و اسلوونی.

چرا اتحادیه اروپا ایجاد شد؟

هدف اصلی اتحادیه اروپا، در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، پایان دادن به جنگ‌های ویران‌کننده‌ای بود که قرن‌ها اروپا را تحت تأثیر قرار داده بود. در همان زمان، به طور فزاینده‌ای روشن شد که اروپای متحد از قدرت اقتصادی و سیاسی بسیار بیشتری نسبت به تک تک کشورها در جهان پس از جنگ برخوردار خواهد بود.

برای امتیاز به این نوشته کلیک کنید!
[کل: 1 میانگین: 5]

درباره نویسنده

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا